آرتور اچ. (دانلود 1 عنوان) + بیوگرافی

آرتور هیگلین (زاده 27 مارس 1966) که بیشتر با نام هنری خود آرتور اچ شناخته می شود، پیانیست، ترانه سرا و خواننده فرانسوی است. او بیشتر در فرانسه برای اجراهای زنده اش شناخته می شود - چهار آلبوم او به صورت زنده ضبط شده اند.

او فرزند ژاک هیگلن و نیکول کورتوا خواننده فرانسوی و برادر ناتنی خواننده های ایزا هیگلین و بازیگر صحنه و سینما، کارگردان تئاتر و کارگردان موزیک ویدیو، کن هیگلین است.

او پس از سفر به هند غربی، قبل از بازگشت به پاریس، در بوستون موسیقی مطالعه کرد و سبک موسیقی التقاطی اما بسیار شخصی خود را توسعه داد و از تأثیراتی مانند Thelonious Monk، Serge Gainsbourg، Sex Pistols، Jazz، Blues، موسیقی خاورمیانه و تانگو استفاده کرد. او برای اولین بار در سال 1988 در کلوپ های پاریس به عنوان رهبر یک گروه سه نفره با نوازنده بیس براد اسکات و درامر پل جوتی اجرا کرد.

اولین آلبوم او، آرتور اچ (1990)، تجربیات ریتمیک و عناصر بال-موزت را با سبک آوازی ترکیب کرد که با تام ویتس مقایسه شده است. او در این زمان تورهای گسترده ای را برگزار کرد، به ویژه در فرانسه و ژاپن، و چهارمین عضو گروه را به نام جان هندلزمن (ساکسیفون) به آن اضافه کرد و آلبوم دوم باچیبوزووک (1992) را تولید کرد. در اوایل سال 1993، او یک فصل شش هفته‌ای را در مجیک میررز (Magic Mirrors) انجام داد، یک سیرک عتیقه که بعدها به عنوان یک برنامه تور اجرا شد و در آلبوم زنده En chair et en os ضبط شد.

در سال 1996 آلبوم Trouble Fête را منتشر کرد و به دنبال آن یک فصل را در Gymnase پاریس اجرا کرد. آلبوم زنده Fête Trouble (1997) شامل برخی از آهنگ‌های این نمایش‌ها و همچنین سایر قطعاتی بود که در تور آفریقا ضبط شده بودند. او در سال 1998 به ایالات متحده و کانادا سفر کرد.

در سال 2000، قبل از تور در آسیا و کانادا، موسیقی متن فیلم میشل کوولار، Inséparables را نوشت. آلبوم بعدی او Pour Madame X (2000) شامل گروه توریستی نیکلاس رپاک (گیتار)، برد اسکات (کنترباس) و لورن رابین (درامز) بود.

در سال 2001 با «Le Cirque Cahin-caha» در نمایش Le Cabaret Imprudent شرکت کرد. سال بعد، او آلبوم Piano Solo را منتشر کرد که به صورت زنده در یک استودیو ضبط شده بود و عمدتاً شامل تفسیرهای انفرادی از آهنگ های قبلی بود. پس از آن آلبوم گروهی به نام Négresse Blanche (2003) منتشر شد که شامل قطعاتی بود که به یاد زنان مشهوری مانند مرلین کدیش و بو درک اختصاص داده شده بود.

در سال 2005، یک تور برنامه ریزی شده در چین لغو شد و او برای ضبط آلبوم Adieu Tristesse به استودیو بازگشت. این موفقیت تجاری ترین کار حرفه ای او بود و شامل چندین دوئت بود، یکی با پدرش و دیگری "Est-ce que tu ames?"، با نوازنده -M- (Matthieu Chedid). او متعاقباً تورهای گسترده ای را در فرانسه، لبنان و کانادا برگزار کرد.

او در سال 2006 کتابی به نام Onirique attaque حاوی اشعار، تأملات و عکس‌ها منتشر کرد. او همچنین موسیقی متن فیلم L'homme qui rêvait d'un enfant به کارگردانی دلفین گلیز را ساخت. موسیقی متن توسط گروهی از کودکان یک مدرسه موسیقی محلی اجرا شد.

آلبوم Show Time که اواخر سال 2006 منتشر شد، به صورت زنده در تور ضبط شد و شامل دونوازی با ماتیو چدید، پائولین کروز، لهاسا د سلا و ژاک هیگلین است. در ژوئن 2008 او آلبوم L'Homme du Monde را منتشر کرد که برنده جایزه بهترین آلبوم پاپ/راک سال 2009 در La Victoire de la Musique شد. ...

منبع: مقاله "Arthur H" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.